Γράφει ο Γρηγόρης Τριανταφυλλόπουλος
Όσοι αναρωτιόνται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα της Πόπης που ξέρει …άπληστα αγγλικά, όπως είπε ο σύντροφος της ο Μαγειρίας (αυτός που του πήρε η μαμά του Φεράρι) τί σχέση μπορεί να έχει με την Ελλάδα του Πιερακάκη που άλωσε τα ευρωπαϊκά σαλόνια του Γιούρογκρουπ, την ίδια ώρα που ο φραπές έστριβε τα μουστάκια του, μην μπερδεύεστε… Οι ίδιοι είμαστε!
Η ίδια χώρα είναι, με τους ίδιους ψηφοφόρους, τους ίδιους παράγοντες, το ίδιο πολιτικό σύστημα και την ίδια πάντα αλάνθαστη κρίση…
Επειδή πολλά ακούστηκαν, να καταθέσω ότι για την ευρωπαϊκή επιτυχία δυο είναι οι βασικοί παράμετροι…
-Η αδιαμφισβήτητη ικανότητα Πιερακακη που από ένα στέλεχος του υπουργείου που είχε επιλέξει ο Ευάγγελος Βενιζέλος όταν διαπραγματευόμαστε με τους θεσμούς με την πλάτη στον τοίχο, κατάφερε να εξελιχθεί σε κεντρικό παίκτη -και το διαπίστωσα πρόσφατα στην Θεσσαλονίκη- και μόνο ως επιτυχία καταγράφεται και του Μητσοτακη που τον έκανε μεταγραφή και το κατέθεσα τότε…
-Η δεύτερη είναι ασφαλώς το «όχημα» που έτρεξε στην κούρσα, την ελληνική Φεράρι που όταν εμφανίστηκε η κρίση, είχε την παγκόσμια πρωτοτυπία αντί να χρεοκοπήσουν οι τράπεζες και να τιναχτούν στον αέρα και οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που είχαν δώσει τις εγγυήσεις τους, να μετακυληθεί αυτό στον λαό και να χρεοκοπήσουν οι Έλληνες.
Πιο αξιόπιστη απόδειξη φερεγγυότητας απέναντι στο οικονομικό ευρωπαϊκό κατεστημένο θα μπορούσε να υπάρξει;
Ασφαλώς όχι…
Εμείς οι ίδιοι είμαστε που σηκώσαμε στις πλάτες μας την εκλογή Πιερακακη που πράγματι έχει άστρο.
-Άντε να θυμίσω και κάποιες πίκρες αλήθειες: το πρώτο μνημόνιο ήταν 110 δις για την διάσωση της ελληνικής οικονομίας την ίδια ώρα που με συνεχείς νόμους και ανακεφαλαιοποιήσεις οι τράπεζες πήραν την πρώτη τριετία της κρίσης 108 δις!
Δεν συζητώ για τις συγχωνεύσεις τις εξαγορές και την γιγάντωση των «4» συστημικών τραπεζών, μιλούν τα στοιχεία της κερδοφορίας τους…
Άσε χρονιάρες μέρες μην ξύνουμε πληγές…
Σημασία έχει ότι σε όλο το σύστημα από κάτω επιβιώνουν ο Φραπές ο Χασάπης και η Πόπη ως εκλεκτοί πάντα σε όλες τις εκφάνσεις της τοπικής διαπλοκής πανελλαδικά με τις κουμπαριές να δίνουν και να παίρνουν..
Και μην ξεχάσω, όλοι αυτοί είναι και καλοί κύριοι και κύριες, ευυπόληπτοι σε όλα τα επίπεδα… χειροκροτητές και υποστηρικτές κάθε μετρίου που μπορεί πάντα ως φελλός να επιπλέει…
Και τελικά τι; Πως αλλάζει όλο αυτό υπάρχει ελπίδα;
Προφανώς το εμπόδιο είναι η κατά κεφαλήν καλλιέργεια στον καθένα από εμάς…
Να μια πρώτη ευχή, πρόωρη μεν αλλά ας την δουλέψουμε για την πρωτοχρονιά… Το νέο χρόνο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι… Τρόποι υπάρχουν ας τους αναζητήσουμε… συνομιλώντας πάντα στον καθρέφτη μας με το είδωλο μας… όχι σε «άπληστα» αγγλικά, στη γλώσσα που καταλαβαίνει ο καθένας μέσα στη ψυχή του!