«Να μένεις, να παράγεις και να ζεις στον τόπο σου»

Στην ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στα Καλάβρυτα για την ύπαιθρο του αύριο μίλησε ο πρώην πρωθυπουργός και βουλευτής Αχαϊας του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου τονίζοντας ότι πρόκειται για την «αφετηρία ενός μεγάλου διαλόγου για το τι σημαίνει, ουσιαστικά, να μένεις, να παράγεις και να ζεις στον τόπο σου. Και το κάνουμε εδώ, σε μια περιοχή όπου βλέπουμε καθαρά τις παθογένειες που παραπέμπουν ευθέως σε αυτό που εδώ και χρόνια ονομάζουμε Ελληνικό Πρόβλημα.

Α. Οι δυνατότητες υπάρχουν και το αποδεικνύουμε

Ξέρουμε ότι η αλλαγή γίνεται, γιατί την έχουμε δει με τα μάτια μας.

Εδώ, στα Καλάβρυτα, ο Συνεταιρισμός Καλαβρύτων είναι το ζωντανό παράδειγμα: πρότυπα δομημένος, με επενδύσεις, με μηδενικό ενεργειακό αποτύπωμα, με διαφάνεια και οικονομική αποδοτικότητα. Ο Δήμος μας ανακηρύχτηκε πρόσφατα δεύτερος καλύτερος ορεινός Δήμος πανελλαδικά, με όραμα να μετατρέψει το Χιονοδρομικό σε Πολυθεματικό Πάρκο Τεσσάρων Εποχών.

Αυτά δεν είναι εξαιρέσεις. Είναι αποδείξεις. Αποδείξεις ότι όταν δίνεται χώρος στις τοπικές κοινωνίες, οι λύσεις υπάρχουν και τις βρίσκουμε μόνοι μας, ακόμη κι όταν η κρίση μάς βρίσκει απροετοίμαστους.

Γι’ αυτό, στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, μίλησα για τη Βίβλο Δημοκρατικών Μεταρρυθμίσεων: για δημοκρατία και αλληλεγγύη στην οικονομία, για τον εκδημοκρατισμό της ίδιας της οικονομικής ζωής, με έμφαση στους συνεταιρισμούς, στις κοινωνικές επιχειρήσεις, στις ενεργειακές κοινότητες.

Β. Το πρόβλημα δεν είναι τα μέσα. Είναι ο τρόπος διακυβέρνησης

Οι δυνατότητες υπάρχουν. Και τα χρήματα δεν λείπουν. Τι λείπει, λοιπόν;

Λείπει ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρνησης.

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς ανίκανη να αντιμετωπίσει το σύστημα. Λειτουργεί μέσα σ’ αυτό, και το τροφοδοτεί. Με τον μανδύα του «επιτελικού κράτους», ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μετέτρεψε το πρωθυπουργικό γραφείο σε κέντρο ελέγχου και διανομής του δημόσιου χρήματος» για να καταλήξει μιλώντας για το αντίθετο μοντέλο και την πρόταση του ΠΑΣΟΚ

«Γι’ αυτό χρειαζόμαστε τη διαμόρφωση ενός εθνικού διεκδικητικού πλαισίου, που θα απαιτεί οι πόροι του ελληνικού λαού να αξιοποιούνται με διαφάνεια, με εθνικούς στόχους, με προγραμματισμό, με αξιολόγηση ουσίας.

Αυτό σημαίνει συνεχή διαβούλευση με την κοινωνία, την αυτοδιοίκηση, τον πολίτη — γιατί ο σχεδιασμός και το πρόγραμμα πρέπει να απαντούν σε ένα και μόνο ερώτημα: ποιον εξυπηρετούν; Όχι τους ολιγάρχες. Τους Έλληνες πολίτες.

Σημαίνει ριζική αποκέντρωση: να απελευθερώσουμε την περιφέρεια από τις γραφειοκρατικές και πελατειακές δομές που την πνίγουν, να μπορεί να δοκιμάζει, να παίρνει πρωτοβουλίες, και βέβαια να έχει τους αναγκαίους πόρους — πόρους που δεν θα καταλήγουν στα ταμεία των κεντρικών υπουργείων, αλλά θα διανέμονται με δίκαιο τρόπο σε όλη την Ελλάδα.

Σημαίνει να αναβαθμίσουμε τις υπηρεσίες υγείας, παιδείας, μεταφορών, τη διαχείριση βασικών αγαθών όπως το νερό, με έναν και μοναδικό στόχο: το κοινό καλό και την ποιότητα ζωής για όλους.

Ναι, είμαστε διαφορετικοί. Δεν υιοθετούμε τις επιλογές ενός συστήματος που υπηρετεί τους λίγους. Είμαστε δημοκράτες σοσιαλιστές, γιατί υπηρετούμε το δημόσιο συμφέρον και τους πολλούς».