Του Γρηγόρη Τριανταφυλλόπουλου

Καταρχάς ξεκαθαρίζω ότι στηρίζω πάντα όποιον φοράει την εθνική φανέλα πόσο μάλλον όταν στο ένδυμα προστίθενται κι εθνικές διεκδικήσεις όπως αυτό της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα!

Ως Έλληνας άλλωστε που ο προσδιορισμός δεν είναι απλά  γεωγραφικός αλλά συμβολίζει το Φως και την Οικουμενικότητα του Πολιτισμού, δεν μπορώ να μην παραδεχθώ δημόσια ότι τίποτα άλλο δεν με συγκινεί πέρα από την προσπάθεια που κάνει ένα φτωχόπαιδο να ανεβεί και να μην του λείψει ξανά  τίποτα ούτε σ`αυτον ούτε στην μάνα του και μάλλον το κατάφερε και να τον έχει ο Θεός καλά…

Άλλωστε και τα γλυπτά του Παρθενώνα πρωτίστως θρησκευτικό χαρακτήρα είχαν και δη η Ζωφόρος που με  συγκινεί  περισσότερο από τα άλλα κλεμμένα τμήματα (Καρυάτιδες Μετόπες και Αετώματα) μιας και συμβολίζουν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα και την γέννηση της Δυτικής  τέχνης και την ελληνική ταυτότητα!

Ναι η Ζωφόρος με συγκλονίζει ως θέμα μιας και το τμήμα που έχει αποκολληθεί από τον Έλγιν αφορά μια ταινία 160 μέτρων γύρω από το ναό που απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την μεγαλύτερη γιορτή που συμβόλιζε την ανωτερότητα του ελληνικού πνεύματος…

Αυτό ακριβώς δηλαδή που ευφυώς κάποιος από το τιμ του Ακύλα του υπέδειξε να πει και φυσικά ο ίδιος ως καλλιτέχνης ( ταλαντούχος σίγουρα ) δεν μπορεί να υποστηρίξει αφού η εικόνα, το πολιτιστικό περιεχόμενο και το προφίλ της γουοκ ατζέντας που εκπροσωπεί, έρχονται σε πλήρη αντιδιαστολή με το κάλλος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ως πρεσβευτή αξιών πανανθρώπινων που ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν με τον κάθε Ακύλα…

Εύλογα λοιπόν μου γεννήθηκε το ερώτημα όχι ρητορικά όταν άκουσα ότι ο συμπαθής νέος ζητά μέσω Γιουροβίζιον με αυτή την περιβολή την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα…

Δηλαδή είμαστε σίγουροι; Τα ρωτήσαμε; Θέλουν πράγματι να … επιστρέψουν… τα ίδια τα γλυπτά που έχουν ψυχή, στην Ελλάδα του Ακύλα;

Τα ρωτήσαμε …Ακύλα;