…Είναι τα δικά μας παιδιά!

Της Δέσποινας Τριανταφυλλοπούλου

 

Το άκουσμα της διπλής πτώσης δύο δεκαεπτάχρονων κοριτσιών από την ταράτσα πάγωσε ξαφνικά κάθε σκέψη… Και αφού αναρωτηθήκαμε για λίγο τι μπορεί να έχει συμβεί η διαρροή του σημειώματος που φέρεται ότι έχει αφήσει το ένα κορίτσι που στα 17 του χρόνια …δε θέλει να ζει πια και αποφασίζει μαζί με τη φιλενάδα του να βουτήξουν στο κενό… φέρνει ξαφνικά μια ολόκληρη κοινωνία αντιμέτωπη με το είδωλό της!

Όλοι βέβαια σπεύδουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να εκφράσουν πέρα από τη θλίψη τους, πληθώρα «συμβουλών για γονείς» που …πρέπει να ακούνε τα παιδιά τους, που… πρέπει να τα μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τη ζωή διαφορετικά …που πρέπει να διδάσκουν πως η πραγματική ευτυχία δεν βρίσκεται ούτε στο χρήμα, ούτε στα πτυχία, ούτε στις συνεχείς επιτυχίες! Και ναι… έτσι είναι!!! Μόνο που δυστυχώς ολ`αυτά κι άλλα πολλά για την πραγματική αξία της ζωής, την ενσυναίσθηση, τις Αξίες, την θαλπωρή της Οικογένειας, το ρόλο του σχολείου, την συναισθηματική πίεση, τη συμπεριφορά στον διπλανό μας, το σεβασμό στη διαφορετικότητα, τα θυμόμαστε στη συντριπτική μας πλειοψηφία αφότου έχει γίνει το κακό… και αφού εκφράσουμε την άποψή μας, χωρίς να γνωρίζουμε τι πραγματικά μπορεί να κρύβεται πίσω από κάθε θλιβερή ιστορία… σύντομα τα ξεχνάμε και επανερχόμαστε στην τραγική πραγματικότητα που έχουμε μάθει να χαρακτηρίζουμε πλέον «ζωή»…

Το τι πραγματικά μπορεί να συνέβη… τι οδήγησε δυο κοριτσάκια να βουτήξουν στο κενό… εάν πίσω από την τραγική αυτή ιστορία υποκρύπτεται οτιδήποτε «σκοτεινό» ή εάν πρόκειται για ένα λάθος μονοπάτι του μυαλού που δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτό… είναι κάτι που ίσως να μη μάθουμε ποτέ. Άραγε δεν ξέρω και πόση σημασία μπορεί να έχει το να το μάθουμε…

Ας κοιτάξουμε λοιπόν δίπλα μας… γύρω μας… μέσα μας… ας αφήσουμε τις συμβουλές περί «σωστών» και «λάθος»  γονιών και ας αναλογιστούμε ότι η Μυρτώ από την Κεφαλονιά…, η 15χρονη κόρη του γιατρού πήρε ΤΑΞΙ για να πάει στον Ισθμό, οι 17χρονες από την Ηλιούπολη είναι απλά… τα δικά μας παιδιά!

 

Πίσω στην Κορυφή