Γράφει ο Γρηγόρης Τριανταφυλλόπουλος
Τυχαίο δεν νομίζω; Την ώρα που σπάει τα ταμεία το Bugonia του Λάνθιμου η εξέλιξη της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ εκτίναξε τις θεωρίες συνομωσίας… Χαμός στο ίσωμα… και μην ξεχνάμε ότι τα καλύτερα σενάρια τα γράφει η πραγματική ζωή!
Στην ταινία του ιδιόρρυθμου Λάνθιμου μια ισχυρή διευθύνουσα είναι κρυφά εξωγήινη και θέλει να καταστρέψει τη γη… Η σκηνή που ψηφίζει και «μαγειρεύει» τα «ηλεκτρονικά» μπαίνει στο πάνθεον της 7ης τέχνης κι όπως όλες οι μαύρες κωμωδίες προσεγγίζει θέματα που παραδοσιακά θεωρούνται σοβαρά, με κωμικά στοιχεία…
Ευτυχώς που στην πόλη οι «αυτόχθονες» έχουμε χιούμορ και με αγάπη και κατανόηση ξεφυλλίζουμε το βιβλίο της ιστορίας της πόλης!
Όλοι δικοί μας είμαστε συναγωνιστές(!) και η κάλπη έδειξε ότι με πάθος και δυναμισμό πάνω από 2500 άνθρωποι προσήλθαν στην κάλπη είτε με φυσική παρουσία είτε ηλεκτρονικά για να εκλέξουν νέα Δημοτική Επιτροπή και 33 συμπολίτες μπήκαν στο ενιαίο ψηφοδέλτιο έχοντας πίσω τους ένα πολυεπίπεδο στάτους από τα δημοτικά, τα πολιτικά γραφεία, τις κοινωνικές κι επαγγελματικές τους σχέσεις…
Με την πρέπουσα αστική ευγένεια που επιβάλει και το DNA της ΝΔ διεξήχθη η διαδικασία κι οι θεωρίες συνομωσίας θα κυριαρχούν στις ιδιωτικές συνομιλίες και θα ανακυκλώνονται για καιρό… Περνάνε ήδη στην ιστορία φυσικά τα γεγονότα – το «θαύμα» κρατά τρεις μέρες- μιας και η αίσθηση της φήμης και του ενθουσιασμού δεν κρατά πολύ, ειδικά για ζητήματα ήσσονος σημασίας…
Στην πραγματική ζωή (όχι σε αυτή του Λάνθιμου) τίποτα πέρα από τον ωραίο αγώνα με θεμιτά κι αθέμιτα… μέσα που έδωσαν οι υποψήφιοι κι όσοι είχαμε εμπλοκή υποστηρικτικά, δεν έχει αξία πραγματική…
Προφανώς στο μέλλον θα επανέλθω και με ιντριγκάρει ότι ο μέχρι χθες πρόεδρος Αντώνης Κουνάβης θεωρεί πως οι ηλεκτρονικές εγγραφές δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματική βούληση της βάσης με αναντιστοιχία των μελών που ψήφισαν… Δεν ξέρω πόσο θα το τραβήξει και τι θα αποδείξει… Με όσα αφήνονται να εννοηθούν από το περιβάλλον του, αμφισβητείτε εμμέσως καιι η καθαρότητα των εκλογών, όχι μόνο για την ΔΕΕΠ αλλά και για τις ΔΗΜΤΟ!
Ο ίδιος ο Αντώνης κέρδιζε με 1200 ψηφοδέλτια από την κάλπη και είχε ποσοστό 60% κι όταν ήρθαν τα αποτελέσματα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, το αποτέλεσμα γύρισε «τούμπα» για 43 ψήφους, ενώ και στην Αιγιάλεια το 55% που έπαιρνε η νικήτρια έγινε θρίλερ επειδή τα ηλεκτρονικά κάλυψαν την διαφορά και τελικά το αποτέλεσμα κρίθηκε για 19 ψήφους…
Η ιδιόρρυθμη στιγμή της καθυστέρησης της φυσικής κάλπης στην Αιγιάλεια λόγω και του όγκου της καταμέτρησης, έγραψε τη δική της ιστορία διότι όταν ήρθε το ηλεκτρονικό, με τον Αντρέα να προηγείται κατά 136 ψήφους, όλοι πίστευαν ότι θα κερδίσει διότι εκείνη την στιγμή η διαφορά που έδειχνε ότι θα έπαιρνε από τη φυσική κάλπη η Ελισάβετ δεν ξεπερνούσε τους 90 ψήφους!
Η στιγμή προστίθεται στην Βίβλο της πόλης «40 Βοστιτσάνοι 42….» ως μια από αυτές που θα μείνει ανεξίτηλη με την εναλλαγή συναισθημάτων! Περιγραφές αλήστου μνήμης…
Έχετε την άποψη ότι θέλω κάτι να πω… περισσότερο και δεν το κάνω; Ίσως ναι… Ίσως όμως κι αυτά να είναι αρκετά για σκέψη και προβληματισμό…
Για να το βάλω στην πραγματική του διάσταση οι πρόεδροι που εκλέχθηκαν στις ΔΕΕΠ σε όλη την Ελλάδα θα κληθούν να σηκώσουν το βάρος στα γεγονότα που θα διαμορφώσουν εσωτερικά στη ΝΔ το μέλλον του κόμματος και προφανώς της χώρας… όταν θα εκδηλωθούν πραγματικά οι προθέσεις Σαμαρά και Καραμανλή απέναντι στον Κυριάκο την ώρα που θα κριθεί αν θα μείνει ή όχι στο τιμόνι της ΝΔ.
Στην ουσία από την εσωκομματική διαδικασία κρίθηκε με ποιους λοχαγούς (ΔΕΕΠ) και επιλοχίες (ΔΗΜΤΟ) θα πάει στις επόμενες μάχες το σύστημα Κυριάκου (με τον Γρηγόρη Δημητριάδη να διαρρέται ότι είναι ο νικητής των εσωκομματικών και τον Μιχάλη Μπεκίρη να κινεί τα νήματα στην Αχαϊα).
Για το αν πράγματι υπήρχε αόρατο χέρι που έκανε μαζικά εικονικές εγγραφές δεν θα το επιβεβαιώσουμε ποτέ… αλλά και μόνο ότι το υπονοούν ή το δηλώνουν άπαντες από όσους συμμετείχαν δημιουργεί ένα ηθικό θέμα που φυσικά πολύ γρήγορα κι αυτό θα ξεχαστεί..
Όποιος θεωρεί ότι την Κυριακή που πέρασε έτσι απλά κρίθηκε το ποιος μετρήθηκε πολιτικά σε μπόι σε τοπικό επίπεδο προκαλεί φυσικά όχι απλά θυμηδία αλλά και την απέραντη κατανόηση μου κι αγάπη μου για το ρομαντισμό που θέλει να βλέπει τον αγώνα του, σε έναν μικρόκοσμο που ο ορίζοντας δεν ξεπερνά τα στενά όρια του περιβάλλοντος του… Ήμασταν μια ωραία ατμόσφαιρα… Ναι! Με αγάπη κι ευγένεια συνεχίζουμε… Οι εκλογές είναι πρώτα απ`ολα γιορτή κι στο τέλος… άλλοι γελούν κι άλλοι κλαίνε…
Ευτυχώς πλην ελαχίστων που επένδυσαν στις εκλογές και πούλησαν παραμύθι περί καλών – κακών κι αυτοπροσδιορίστηκαν ως οι «ηθικοί» κι οι άλλοι οι «ανήθικοι» δεν είναι Λάνθιμος αλλά Βασιλάκης Καϊλας… Ζουμε στον αστερισμό του Βουγονίας Ladies and Gentlemen, όχι του …λουστράκου!
Ευτυχώς που η συντριπτική πλειοψηφία το χάρηκε! Συμμετείχε! Χαμογέλασε! κι έδωσε την πρέπουσα αίγλη σε μια γνήσια έκφραση εξωστρέφειας κι αγάπης για τα κοινά…
ΥΓ. Έχοντας πάντα τον έρωτα για τα δημοτικά ήταν η πρώτη φορά που συμμετέχω στις εσωκομματικές εκλογές, που δεν υπήρχε δημοτικό παραταξιακό διακύβευμα αλλά μεμονωμένες ενέργειες όσων συμμετείχαμε, διότι πολύ απλά το δημοτικό σκηνικό για τις επόμενες εκλογές δεν έχει σχηματιστεί κι η παρούσα κατάσταση είναι απολύτως ρευστή…
