Γράφει ο Γρηγόρης Τριανταφυλλόπουλος
Η λήθη του χρόνου πολλές φορές αμβλύνει τις γωνίες ξεθωριάζει τις αναμνήσεις…
Δεν είναι δα και καιρός από τότε που το σχέδιο Καλλικράτης σύμπτυξε τους δήμους ισοπεδώνοντας την ύπαιθρο και τα χωριά!
Μόνο θλίψη μου προκάλεσε το άκουσμα της είδησης για το λουκέτο στα ΕΛΤΑ της Ακράτας που εξυπηρετούσαν την Ανατολική Αιγιάλεια (κυρίως λόγω των συντάξεων στα χωριά) λίγες μόλις ημέρες μετά το κλείσιμο του υποκαταστήματος της Εθνικής τράπεζας στην Αιγείρα!
Το γιατί εύκολο να το εντοπίσεις και δεν απαιτεί δύσκολη ανάλυση… Ο λάθος σχεδιασμός που ενέταξε αδίκως το ανατολικό τμήμα της Αχαΐας σε ενιαίο δήμο ενώ υπήρχαν όλα τα χαρακτηριστικά για την ύπαρξη ενός ξεχωριστού δήμου!
Το γιατί επίσης γνωστό όπως κι αυτοί που έπαιξαν άσχημο παιχνίδι εις βάρος της περιοχής! Ούτε το Αίγιο κέρδισε κάτι… αντιθέτως διαπιστωμένη κοστοβορα δυσλειτουργία εις βάρος του Δήμου και πολλά περισσότερα έχασαν στην ποιότητα ζωής τους οι κάτοικοι σε Ακράτα Αιγείρα και φυσικά ενός μεγάλου τμήματος του πρώην δήμου Διακοφτου!
Προσωπικά τάχθηκα ανοικτά με τον αγώνα όσων πίστευαν ότι έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστός δήμος και φυσικά έδωσα μάχη σε όλα τα επίπεδα… Η τότε παντοδύναμη κυβέρνηση κι ο Ραγκουσης δεν άκουγαν τίποτα…
Στο δημοτικό συμβούλιο όταν πλέον είχα και θεσμικό ρόλο και στον δημόσιο διάλογο εξήγησα πολλά που δεν γράφονται έτσι απλά σε μια ανάρτηση όταν επέμενα για την διόρθωση του σχεδιασμού όπως έγινε και σε άλλες περιοχές της χώρας!
Αδήριτη ανάγκη και σήμερα το θέμα να μην εγκαταλειφθεί και πραγματικά με πικραίνει ότι στο παρασκήνιο έπαιξαν τη ζωή των κατοίκων στα ζάρια και στα ιδιοτελή μικρά συμφέροντα…
Δυστυχώς οι ευθύνες πολλές από την κεντρική εξουσία και όχι μόνο… Η θέση μου διαυγής πάντα ως επικεφαλής παράταξης και τότε και τώρα παρότι αποφεύγω συνειδητά να τοποθετούμαι δημόσια για μια σειρά σοβαρών λόγων που δεν είναι του παρόντος να αναφερθούν…
Αυτή η «είδηση» όμως με θύμωσε, ήταν γροθιά στο στομάχι κι η συνείδηση μου δεν μου επιτρέπει να μην αντιδράσω…
Ασφαλώς κι έπρεπε και πρέπει να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει ξεχωριστός δήμος στην Ανατολική Αιγιάλεια… Τόσο απλά τόσο καθαρά όπως το πίστευα και το δήλωνα ότι αποτελούσε δέσμευση και χρέος…
Τελικά μια μάχη την χάνεις όταν συμβιβάζεσαι ότι την έχασες… κι αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνο ως στάση ζωής σε όλα τα επίπεδα..