Ο Παναιγιάλειος έδωσε συνέχεια στις καλές εμφανίσεις και στο σερί νικών φτάνοντας στις τρεις συνεχόμενες στο Αχαϊκό ντέρμπι κόντρα στην Θύελλα Πατρών και διαγράφει μια εντυπωσιακή πορεία στο πρωτάθλημα στέλνοντας σαφέστατο μήνυμα στους αντιπάλους του ότι χτίστηκε για να πρωταγωνιστήσει και να διεκδικήσει τις ελπίδες που του αναλογούν για ένα εισιτήριο ανόδου.

Οι «μελανόλευκοι» του Φώντα Καζακόπουλου, έδειξαν το γνωστό τους πάθος, πίστη στο πλάνο τους και τον σωστό τρόπο να διαχειρίζονται το κάθε παιχνίδι με τις ιδιαιτερότητές του.

Για να τα κάνεις όλα αυτά πρέπει να διαθέτεις παίκτες που να μπορούν να κάνουν την διαφορά όχι μόνο σε ποιότητα αλλά και σε ψυχή και ένα προπονητή που να διαβάζει σωστά τον αντίπαλο και να αλλάζει τα σχέδια του ανάλογα με τις ανάγκες ακόμα και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Ο Παναιγιάλειος έδειξε πως διαθέτει αυτά τα στοιχεία στο κυριακάτικο ντέρμπι με τη Θύελλα Πατρών, σε ένα ματς που δεν υστέρησε κανένας παίκτης του, ωστόσο κάποιοι έδειξαν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην κατηγορία και όταν ο τεχνικός τους αποφάσισε να αλλάξει το αγωνιστικό πλάνο τράβηξαν πάνω τους όλο το σύνολο που παρουσίασε ωριμότητα, πειθαρχία και κυριαρχία στον αγωνιστικό χώρο.

Δεν μπορείς να μην ξεχωρίσεις από ένα εξαιρετικό σύνολο στο κέντρο τον Σταυρόπουλο, που ήταν πραγματικά ασταμάτητος. Καθάριζε κάθε διεκδίκηση και έδινε πνοή στις πρώτες μπάλες. Πίσω του, ο Καρμοίρης αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της άμυνας, με ψυχραιμία και σωστές τοποθετήσεις κάνοντας την μελανόλευκη αμυντική γραμμή απροσπέλαστη.

Η ψυχή της ομάδας όμως ήταν ο Αιγιώτης Π. Λιάτος. Έγραψε ατελείωτα χιλιόμετρα, πίεζε και έκλεβε μπάλες, για να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις στην αντίπαλη άμυνα και όταν χρειαζόταν έκοβε με την μαχητικότητά του ότι προσπαθούσαν να στήσουν επιθετικά οι αντίπαλοι. Ένας πραγματικός κέρβερος στο χώρο του κέντρου που θα ήθελε κάθε προπονητής.

Μπουρλάκης και Φωκαΐδης ξεχώρισαν για μια ακόμα φορά με την ποιότητά τους και ήταν αυτοί που επιθετικά πίεζαν περισσότερο, έτρεχαν ασταμάτητα, έκλεβαν κατοχές για την ομάδα και μια μεταξύ τους συνεργασία ήταν αυτή που έφερε το πολυπόθητο γκολ, επιβεβαιώνοντας πόσο καθοριστικοί μπορούν να γίνουν.

Αυτοί πήραν και το μήνυμα για να το μεταδώσουν στους υπόλοιπους για την αλλαγή συστήματος από τον τεχνικό τους, όταν ο Φώντας Καζακόπουλος, άλλαξε το αγαπημένο του 3-5-2, με το 4-2-3-1, με δυνατότητα προσαρμογής ακόμα και σε 4-3-3 κατά την ανάπτυξη, που έλεγχο στο ρυθμό του παιχνιδιού από τους «μελανόλευκους», καλύτερη κυκλοφορία με περισσότερες επιλογές στην επίθεση, που έκανε συγχρόνως ακίνδυνο τον αντίπαλο επιθετικά αφού αν έπαιρνε ρίσκο θα ήταν πιο ευάλωτος στην άμυνα.

Με ξεκάθαρους ρόλους δουλεμένους στις προπονήσεις οι παίκτες του έδειξαν άνεση στην αλλαγή του πλάνου και γενικότερα ο Παναιγιάλειος έδειξε μια ομάδα καλά δουλεμένη με σοβαρότητα που αν αποκτήσει διάρκεια στο παιχνίδι της δεν θα έχει να φοβηθεί κανέναν αντίπαλο στη συνέχεια, δείχνοντας ξεκάθαρα πως οι στόχοι του μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.