Ο αντιπεριφερειάρχης Τουριστικής Ανάπτυξης για το ιστορικό μνημείο του πλατάνου της Παναγίας Πλατανιώτισσας

Το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Πλατανιωτίσσης, μέσα στο απαράμιλλο φυσικό κάλλος και την ιδιαίτερη πνευματική ακτινοβολία του, αποτέλεσε και εφέτος τόπο προσευχής, λατρείας και πνευματικής χαράς. Εκατοντάδες ευλαβείς προσκυνητές προσήλθαν με πίστη, κατάνυξη και ευλάβεια, για να τιμήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο, να καταθέσουν ενώπιόν Της τις ελπίδες, τις ευχαριστίες και τις παρακλήσεις τους και να προσκυνήσουν το ιστορικό Ιερό Παρεκκλήσιο, το οποίο βρίσκεται στον κορμό του αιωνόβιου πλατάνου.

Και όμως, ο άλλοτε θαλερός και επιβλητικός πλάτανος, που επί αιώνες στάθηκε ως σιωπηλός φύλακας του Ιερού αυτού τόπου, σήμερα έχει πλέον υποστεί ξήρανση λόγω προσβολής από τη νόσο του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου. Η εικόνα του άλλοτε ζωντανού δένδρου, που αγκάλιαζε στους αιωνόβιους κλάδους του το Ιερό Παρεκκλήσιο, προκαλεί βαθιά συγκίνηση σε κάθε προσκυνητή και σε κάθε άνθρωπο που αισθάνεται την αξία και το μεγαλείο αυτής της μοναδικής πνευματικής και ιστορικής κληρονομιάς.

Η ξήρανση του πλατάνου δεν αποτελεί απλώς την απώλεια ενός υπεραιωνόβιου δένδρου. Για την Παναγία την Πλατανιώτισσα, ο πλάτανος αυτός είναι αναπόσπαστο μέρος της ιεράς παραδόσεως του τόπου, άρρηκτα συνδεδεμένος με το θαυμαστό γεγονός της αποτυπώσεως της εικόνας της Παναγίας στον κορμό του. Είναι το δένδρο που, σύμφωνα με την παράδοση, δέχθηκε μέσα του την ιερά μορφή της Θεομήτορος και έγινε, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, ένα μοναδικό προσκύνημα πίστεως και ευλαβείας.

Η ιδιαίτερη αυτή σχέση της Παναγίας με τον πλατάνο ανάγεται, σύμφωνα με την παράδοση, στα χρόνια της Εικονομαχίας. Κατά τον 9ο αιώνα, μοναχοί από το Μέγα Σπήλαιο μετέφεραν την ιερά εικόνα της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας από τόπο σε τόπο, προκειμένου να τη διαφυλάξουν από την καταστροφή. Ένα βράδυ, φθάνοντας στο τότε χωριό Κλαπατσούνα, τη σημερινή Πλατανιώτισσα, αναζήτησαν τόπο ασφαλή για να φυλάξουν την ιερά εικόνα και την τοποθέτησαν στο φυσικό κοίλωμα του κορμού ενός μεγάλου πλατάνου.

Το επόμενο πρωί, όταν θέλησαν να παραλάβουν την εικόνα για να συνεχίσουν την πορεία τους, βρέθηκαν μπροστά σε ένα γεγονός που, κατά την ευσεβή παράδοση, υπήρξε θαυμαστό: η μορφή της Παναγίας είχε αποτυπωθεί στον κορμό του δένδρου. Ο πλάτανος έγινε έκτοτε φορέας μιας ιερής μνήμης, ενώ ο τόπος συνδέθηκε για πάντα με το όνομα και τη χάρη της Παναγίας της Πλατανιώτισσας.

Πέρασαν αιώνες. Γενεές και γενεές προσκυνητών στάθηκαν κάτω από τη σκιά του, προσευχήθηκαν ενώπιον της θαυματουργού εικόνας και εμπιστεύθηκαν στη Μητέρα του Κυρίου τις χαρές, τις θλίψεις και τους αγώνες της ζωής τους. Ο πλάτανος έγινε μάρτυρας αμέτρητων προσευχών, δακρύων, ευχαριστιών και παρακλήσεων. Στη σκιά του γονάτισαν άνθρωποι απλοί, άνθρωποι πονεμένοι, οικογένειες ολόκληρες, αλλά και γενεές που έφυγαν αφήνοντας πίσω τους την πίστη τους ως παρακαταθήκη.

Σήμερα, μπροστά στην ξήρανση του ιστορικού αυτού δένδρου, η συγκίνηση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Δεν στεκόμαστε, όμως, μόνο μπροστά σε ένα τέλος. Στεκόμαστε μπροστά σε μια ευθύνη. Ο σεβασμός προς την ιερά παράδοση και η αγάπη προς τον τόπο αυτό μας καλούν να πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν για τη διάσωση, την προστασία και την ανάδειξη του μοναδικού αυτού μνημείου.

Ο αιωνόβιος πλάτανος μπορεί να σίγησε ως ζωντανό δένδρο, όμως η μαρτυρία του δεν πρέπει να σιγήσει. Η ιστορία του, η παράδοση και η πνευματική του ακτινοβολία οφείλουν να παραμείνουν ζωντανές. Και μαζί με αυτές, να παραμείνει ζωντανή η ευλάβεια προς την Παναγία, η οποία επί αιώνες αποτελεί την παρηγοριά, την ελπίδα και την καταφυγή των πιστών.

Αποτελεί, επομένως, χρέος όλων μας να σταθούμε με σεβασμό και ευθύνη απέναντι σε αυτή την ιερά παρακαταθήκη. Να διαφυλάξουμε ό,τι μας παρέδωσαν οι πατέρες μας και να το παραδώσουμε ακέραιο και τιμημένο στις επόμενες γενεές. Γιατί η Παναγία η Πλατανιώτισσα δεν είναι μόνο ένας τόπος προσκυνήματος· είναι ζωντανή μαρτυρία της πίστεως , της ιστορίας και της πνευματικής μας κληρονομιάς.

Και καθώς οι προσκυνητές θα συνεχίσουν να προσέρχονται ενώπιον της Παναγίας, ας παραμένει στην καρδιά όλων μας η ευχή και η δέηση να διαφυλαχθεί ο ιερός αυτός τόπος, ώστε η σκιά του παλαιού πλατάνου, ακόμη και μέσα από τη μνήμη του, να συνεχίσει να σκεπάζει πνευματικά όσους προστρέχουν με πίστη στη χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου.