ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ

«Με έκπληξη διαβάσαμε τη δημόσια τοποθέτηση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας κ. Φωκίωνα Ζαΐμη σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα στο λιμάνι Κρυονερίου (Δημόσια τοποθέτηση του κ. Φωκίωνα Ζαΐμη)» αναφέρεται σε ανοιχτή επιστολή κατοίκων της περιοχής Κρυονερίου Αν.Αιγιάλειας η οποία αναλυτικά αναφέρει: «Η ανάρτηση είναι πράγματι γλαφυρή. Η γλαφυρότητα, όμως, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα πραγματικά γεγονότα. Η παρουσίαση του κ. Ζαΐμη είναι μονόπλευρη, καθώς αποσιωπά κρίσιμα στοιχεία του πολυετούς διοικητικού και δικαστικού ιστορικού της υπόθεσης, χωρίς τα οποία ένας πολίτης δεν μπορεί να σχηματίσει πλήρη και αντικειμενική άποψη για όσα πραγματικά συμβαίνουν στο Κρυονέρι.

Επειδή, λοιπόν, η πραγματικότητα δεν μπορεί να εξαντλείται σε χαρακτηρισμούς περί «γραφικών», «συμπλεγματικών» και «εμμονικών» δημοσίων λειτουργών ή σε αφορισμούς περί «θεάτρου του παραλόγου», όπως αυτές περιλαμβάνονται στη δημόσια τοποθέτηση του κ. Ζαΐμη, θεωρούμε υποχρέωσή μας να παραθέσουμε ορισμένα πραγματικά και επίσημα στοιχεία της υπόθεσης.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι εάν μας αρέσει ή όχι το λιμανάκι. Είναι εάν, σε ένα κράτος δικαίου, οι αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις και οι πράξεις των αρμόδιων αρχών εφαρμόζονται ακόμη και όταν ένας αιρετός διαφωνεί με αυτές.

Οι αυθαίρετες κατασκευές στο λιμανάκι του Κρυονερίου βαρύνονται με δύο αμετάκλητα πρωτόκολλα κατεδάφισης, ενώ η υπόθεση της νομιμότητάς τους έχει κριθεί και από το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, το Συμβούλιο της Επικρατείας. Υπάρχει, συνεπώς, ένα συγκεκριμένο διοικητικό και δικαστικό ιστορικό, το οποίο δεν μπορεί να αποσιωπάται όταν η υπόθεση παρουσιάζεται δημοσίως.

Ιδιαίτερα ερωτήματα προκαλεί η φράση του κ. Ζαΐμη ότι «βάλαμε ως πολιτική προστασία εργολάβο». Σύμφωνα με την αναφορά που έχει ήδη υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές, το πρωί της 29ης Ιουλίου ο Προϊστάμενος της Αυτοτελούς Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας ενημέρωσε προφορικά τους κατοίκους ότι η Υπηρεσία δεν είχε προβεί σε καμία σχετική ενέργεια ούτε είχε δώσει εντολή μίσθωσης οχημάτων για τις συγκεκριμένες εργασίες. Ως αποτέλεσμα οι εργασίες εκβάθυνσης διακόπηκαν και τα μηχανήματα απομακρύνθηκαν. Επομένως, ποιοι ακριβώς περιλαμβάνονται στο «βάλαμε»; Με ποια διοικητική διαδικασία, βάσει ποιας εισήγησης και από ποιο αρμόδιο όργανο αποφασίστηκε η συγκεκριμένη επέμβαση;

Αντίστοιχα, η δημόσια επίκληση «επικινδυνότητας για τη δημόσια υγεία» πρέπει να αντιπαραβληθεί με τα πραγματικά δεδομένα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, η αυτοψία της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας στις 10 Ιουνίου 2025 δεν διαπίστωσε εστία μόλυνσης, ενώ δεν πραγματοποιήθηκε νέα αυτοψία στην περιοχή τον Ιούνιο του 2026. Σε ποια, λοιπόν, συγκεκριμένα και επικαιροποιημένα υγειονομικά δεδομένα στηρίζεται η κατηγορηματική αναφορά περί κινδύνου για τη δημόσια υγεία;

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί και η προσωπική επίθεση σε δημόσιο λειτουργό επειδή διέκοψε τις επίμαχες εργασίες. Ένας αιρετός ασφαλώς δικαιούται να διαφωνεί με μια υπηρεσιακή ενέργεια. Εάν όμως τη θεωρεί παράνομη ή εσφαλμένη, οφείλει να την αμφισβητεί με τα προβλεπόμενα θεσμικά και νόμιμα μέσα και όχι να απαξιώνει δημοσίως τον υπάλληλο που την εξέδωσε ή την εκτέλεσε με προσωπικούς και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.

Το ίδιο ισχύει και για τις δικαστικές αποφάσεις. Όποιος ασκεί δημόσια εξουσία δεν απαλλάσσεται, λόγω προσωπικής ή πολιτικής διαφωνίας, από την υποχρέωση σεβασμού και εκτέλεσής τους.

Υπό το πρίσμα αυτό, προβληματισμό προκαλεί η δήλωση του κ. Ζαΐμη: «Σεβόμαστε τη δικαστική απόφαση που είχε εκδοθεί, αλλά δεν ταυτιζόμαστε με αυτή». Η Διοίκηση μπορεί να θεωρεί ένα νομοθετικό πλαίσιο λανθασμένο, να επιδιώκει θεσμικά την αλλαγή του ή να ασκεί τα ένδικα μέσα που προβλέπει η έννομη τάξη. Δεν μπορεί, όμως, να αντιμετωπίζει την εκτέλεση αμετάκλητων δικαστικών κρίσεων ως ζήτημα πολιτικής ταύτισης.

Σε ένα κράτος δικαίου, η συμμόρφωση προς τις δικαστικές αποφάσεις δεν αποτελεί πολιτική επιλογή, αλλά θεμελιώδη θεσμική και συνταγματική υποχρέωση. Η νομιμότητα δεν είναι ούτε «γραφειοκρατία» ούτε «θέατρο του παραλόγου». Είναι ο κανόνας που δεσμεύει όλους και, πρωτίστως, εκείνους που ασκούν δημόσια εξουσία.

Δεν ζητούμε από κανέναν να υιοθετήσει τη δική μας άποψη. Ζητούμε κάτι πολύ απλούστερο: πριν σχηματίσει άποψη για το Κρυονέρι, να γνωρίζει ολόκληρο το ιστορικό και όχι μία αποσπασματική ή «στρεβλή» εκδοχή του»

*Οι  κάτοικοι Κρυονερίου  που υπογράφουν την ανωτέρω επιστολή:

Γεώργιος  Αθανασόπουλος

Κακούρης Παναγιώτης

Βασιλοπούλου Αναστασία

Διαμαντής Νικόλαος

Τζελέπη Κρυσταλία

Κακούρης Ανδρέας

Παπούλια Χριστίνα

Μπάρλος Ανδρέας

Πάνου Αγγελική

Θεοδωρακοπούλου Αδαμαντία

Παχάκης Διογένης

Ανδρεάδη Βιργινία

Τζελέπης Δημήτριος